تمایز بخش بودن علامت

تمایز بخش بودن علامت

هر علامت تجاری برای اینکه بتواند کالای معینی را از کالای دیگری متمایز نماید باید دارای وصف یا خصوصیتی باشد که آن را از دیگر علائم تفکیک سازد. این وصف را “وجه تمایر” یا ” وصف مشخصه” گویند. هر علامتی که فاقد چنین وصفی باشد قابلیت ثبت پیدا نمی کند.

غالب آرای صادره اعم از حقوقی و جزایی مربوط به صفت تمایز بخش علامت تجاری می باشد و موضوعاتی از قبیل تقلید و شباهت در علامت و جعل و شبیه سازی از علامت ثبت شده ثبت شده قبیل به عنوان خواسته و موضوع اصلی اکثر دعاوی مطروحه می باشد اگرچه معیار و مستند تشخیص شباهت بین دو علامت در پاره ای از آرای صادره یا یکدیگر تفاوت داشته و تناقض بین آرا ملاحظه می شود به طور مثال شعبه سوم دادگاه عمومی تهران در دادنامه شماره ۵۹۰ مورخ ۱۰/۵/۱۳۸۰ خود عدم شباهت نگارش و کتابت بین کلمه (Bic) بیک مستند بطلان دعوای خواهان شناخته است در حالیکه همین شعبه در دادنامه ۱۲۴۳ مورخ ۱۰/۱۰/۱۳۸۰ خود شباهت بین دو علامت (Elvan) الوان محرز دانسته و بر اساس آن حکم صادر نموده است.

قاعده کلی در بیان وجود وصف تمایز بخش بیانگر این امر است که علامت زمانی ممیزه خواهد بود که وظیفه تعیین منشا کالا را که جلوگیری از اختلاط فریب و اشتباه می باشد انجام دهد.

تفاوت در طبقات ثبت علامت نیز نمی تواند مانعی در عدم بطلان و رد علامتی گردد که از نظر شکل ظاهری و از نظر مصرف کننده بین آن دو تشابه وجود دارد. برهمین اساس دادگاه مذکور در دادنامه شماره ۲۱۶ مورخ ۳۱/۲/۱۳۸۷ خود در پرونده کلاسه ۸۷/۱۲/۲۳۹ موضوع اختلاف فیمابین شرکت تجهیز گران طب نوین با شرکت به سو شفای تهران مقرر نموده تعیین طبقه ۳۵ (۴۴ جدید) جهت صادرات گچ فایبر پلاس تحت علامت تجاری OPTIMA CAST مانعی در ابطال علامت تجاری OPTIMA ثبت شده جهت تولید باند ارتوپدی از جنس فایبر گلاس در طبقه ده نمی باشد زیرا که کاربرد محصول هردو علامت در ارپدی می باشند.

By | ۱۳۹۵-۱۱-۱۱ ۰۸:۰۰:۰۶ +۰۳:۳۰ خرداد ۱۸ام, ۱۳۹۵|نمونه رای دادگاه در مورد علائم تجاری|۰ Comments

About the Author:

مشاور حقوقی

نظر بدهید